Waar lag hij precies

Melse Traas kent elke stoel in uitvaartcentrum De Kolk. Hij weet wie naast wie mag zitten en wie bij het buffet hoort. Zijn trouwe labrador Snip is onmisbaar. In uitvaartcentrum De Kolk aan de Espelerlaan in Emmeloord zet Melse Traas al drieëntwintig jaar de stoelen. Hij weet welke dochter niet naast haar moeder wil en welke zwager niet bij het buffet hoort. Zijn labrador Snip, twaalf jaar, ligt bij elke dienst vooraan; families vragen om hem en zetten hem in de rouwkaart.Dan wordt Melses jongere broer Jozias locatiemanager namens de keten. In zijn eerste kwartaalrapport staan twee regels: geen dieren meer in de aula, en de zalen die Melse onder de prijs aan uitvaartverzorger Suzanna Priem verhuurt gaan naar het volle tarief. Melse schrijft de hond in voor een certificering in Wezep en betaalt de cursus zelf. Jozias corrigeert intussen in stilte de uren van zijn broer, en assistent Cathelijne Kloet wacht op een vast contract.Vijf maanden lang proberen twee broers iets van elkaar los te krijgen waar geen formulier een veld voor heeft.