Kontrola sądowa zmian w konstytucji Kolumbii

W latach 2003-2009 kolumbijski Trybunä Konstytucyjny podj¿¿ prób¿ okre¿lenia ram doktryny "substytucji konstytucyjnej" oraz ustalenia metodologii, jak¿ Trybunä powinien stosowä przy kädej kontroli zmiany konstytucji. Jednak orzeczenie Trybunäu nr C-588 z 2009 r. os¿abi¿o wewn¿trzn¿ spójno¿¿ tej doktryny, podnios¿o poziom kontroli w ramach testu substytucji oraz rozszerzy¿o zakres kompetencji Trybunäu. W tej opinii Trybunä zrezygnowä praktycznie ze wszystkich ogranicze¿ dotycz¿cych kontroli merytorycznych aspektów poprawki do konstytucji, a zamiast tego dokonä przegl¿du zaskar¿onej reformy tak, jakby by¿a to norma ni¿szej rangi - co stanowi¿o praktyk¿, przed któr¿ sam Trybunä ostrzegä od 2003 r. W zwi¿zku z tym, opieraj¿c si¿ na teorii "zast¿pienia" Karty, Trybunä znacznie rozszerzy¿ zakres swojej jurysdykcji w zakresie kontroli zmian w Konstytucji, odrzucaj¿c tradycyjn¿ interpretacj¿ art. 241 Karty. Bior¿c pod uwag¿ ówczesny kontekst polityczny, orzeczenia te wywo¿äy intryguj¿ce pytania dotycz¿ce granic kontroli s¿dowej zmian w Konstytucji w Kolumbii, a co za tym idzie - granic uprawnie¿ "drugorz¿dnego konstytutora" w zakresie wprowadzania zmian do Karty.