Deindustrializacja w Kolumbii

Niniejszy dokument po¿wi¿cony jest procesowi deindustrializacji w Kolumbii w latach 1965-2012 i ma na celu odró¿nienie "trendów d¿ugoterminowych" (normalnych) od czynników, które przyspieszy¿y ten proces w wyniku tzw. "syndromu holenderskiego". Jest to przypadek przyspieszonej deindustrializacji, w ramach której wskänik warto¿ci dodanej przemys¿u do PKB spad¿ z prawie 25% w po¿owie lat siedemdziesi¿tych do 20-22% w latach osiemdziesi¿tych, a obecnie wynosi zaledwie 12%. Deindustrializacj¿ t¿ powi¿zano z: i) trudno¿ciami strukturalnymi w zapewnianiu podstawowych us¿ug (energia, telekomunikacja, drogi) oraz ii) skutkami boomu w sektorze energetycznym i wydobywczym, którym towarzyszy¿y wysokie koszty si¿y roboczej i gwätowna aprecjacja kursu walutowego, co potwierdza hipotez¿ o "chorobie holenderskiej". Z punktu widzenia ekonometrii model VEC potwierdza hipotez¿ DD dla okresu 1970-2010 w porównaniu z hipotez¿ alternatywn¿ dotycz¿c¿ deindustrializacji "d¿ugoterminowej". Zjawisko to wyjänia si¿ zazwyczaj ekspansj¿ sektora us¿ug (wynikaj¿c¿ ze wzgl¿dnego wzrostu wydajno¿ci i "modernizacji") oraz poziomem rozwoju (wzrostem PKB na mieszkäca), które s¿ zazwyczaj kojarzone z krajami rozwini¿tymi.