Edukacja i partyzantka

Timor Wschodni jest pierwsz¿ demokracj¿, która powstäa w XXI wieku, a jego przesz¿o¿¿ naznaczona jest inwazjami, które spowodowäy, ¿e edukacja w tym kraju charakteryzowäa si¿ ró¿norodnymi interwencjami j¿zykowymi w cäym kraju. Pocz¿tkowo, w okresie kolonizacji portugalskiej, niewiele zrobiono dla Timoru w zakresie edukacji. Po inwazji indonezyjskiej w 1975 r., po krótkim okresie niepodleg¿o¿ci, zainwestowano w budow¿ szkó¿ - od przedszkoli po uczelnie wy¿sze - opartych na ideologicznie integracyjnym i opresyjnym systemie nauczania. Z drugiej strony, wewn¿trzna walka o przywrócenie niepodleg¿o¿ci przeciwko inwazji indonezyjskiej, prowadzona przez Rewolucyjny Front Niepodleg¿ego Timoru Wschodniego (FRETILIN), wraz z Uni¿ Studentów Timoru (UNETIM) i cz¿onkami grupy o nazwie Casa dos Timores, zapocz¿tkowäa proces edukacji ludowej, na który du¿y wp¿yw mieli Paulo Freire, Mao Tsé -Tunga i Amilcara Cabrala. Proces ten by¿ powi¿zany z u¿wiadamianiem politycznym i codzienn¿ wiedz¿ samych uczniów na rzecz nauczania dostosowanego do potrzeb walki, zwanego pedagogik¿ Maubere.