Berlioz: Lélio, Ou Le Retour à la Vie - CD

Hector Berlioz' Lélio, ou Le retour à la vie was een vervolg op zijn Symphonie fantastique, die in 1830 in première ging in het Parijse Conservatorium. Het werk, dat uit zes delen bestaat, werd gecomponeerd tijdens zijn reizen naar en rond Italië, en maakte gebruik van materiaal dat hij reeds had gecomponeerd voor de prestigieuze Prix de Rome. Berlioz trouwde in 1833 met de Ierse Shakespeare-actrice Harriet Smithson; de Symphonie fantastique was een poging om haar aanvankelijke afwijzing van hem te verzachten, en hun huwelijk bleek geenszins de vervulling van alle dromen. In zijn memoires over de première van Lélio in het Parijse Conservatorium in 1832, maakte Berlioz de volgende opmerkingen over zijn toekomstige vrouw: '... het hartstochtelijke karakter van het werk, zijn vurige melodieën, zijn uitroepen van liefde, zijn woede-uitbarstingen [...] moeten een onverwachte en diepe indruk op haar gevoelige natuur en poëtische verbeelding hebben gemaakt. [...] Toen in het monodrama de acteur Bocage, die de rol van Lélio (dat wil zeggen, ikzelf) voordroeg, de volgende woorden uitsprak: o, kon ik haar maar vinden, de Julia, de Ophelia naar wie mijn hart op zoek is! [...] Ze dacht bij zichzelf: 'Mijn God! ... Juliet, Ophelia ... er is geen twijfel mogelijk, hij bedoelt mij ... En hij houdt nog steeds van mij als voorheen ...'' Michael Gielen dirigeert het Weens Radio Symfonie Orkest en de Wiener Singakademie met Joachim Bissmeier als verteller en de veelgeprezen solisten Herbert Lippert en Geert Smits in een meeslepende live-opname die plaatsvond op 7 december 2000 in de Weense Concertzaal.

verzamelalbum - Verschenen op 01/05/2021 - bij Orfeo