zonder titel jaar

Deze beschrijving betreft een reeks poëtische overwegingen van Nicolaas Matsier. Het materiaal bevat herhalingen zoals: schrijven om een etser te eren, om na te denken over een rivier, en om redenen als verjaardag, afscheid, herfst en nieuwjaar. Er wordt gevraagd of elk gedicht een gelegenheidsgedicht is, en de duidelijke gedachte blijft dat de gelegenheid echt voor zichzelf spreekt en er niet mee gesleept wordt. Een terugkerende zin luidt: ik schrijf nu en dan een gedicht, gevolgd door beelden van glanzen naast het pad, een losgelaten moment en een vallend blad dat vangt wat de zon doet. Het geheel laat zien hoe het lyrische denken plaatsmaakt voor eenvoudige ontmoetingen met de omgeving en met het bestaan van een ingang, waarover heen wordt gelopen.

Thema’s

De teksten draaien om poëzie die verschillende gelegenheden markeert: een eerbetoon aan een etser, nadenken over een rivier, een verjaardag, een afscheid, de herfst en het nieuwjaar. De auteur onderzoekt of elk gedicht een gelegenheidsgedicht kan zijn, met als kern dat de gelegenheid op zichzelf spreekt en niet kunstmatig wordt bijgesleept. Herhaaldelijk komt de zin voor: ik schrijf nu en dan een gedicht, gevolgd door beelden van glanzen naast het pad, een moment waarop iets loskomt en een blad dat de zon vangt. Het geheel vangt een eenvoudige maar intentievolle verhouding tot de omgeving en tot momenten die de ingang van een plek markeren om voorbij te lopen.