Zeven rivieren ver

Karin Lachmising is een opmerkelijke Surinaams-Nederlandse schrijfster die door haar unieke achtergrond en betrokkenheid bij maatschappelijke kwesties een bijzondere stem heeft ontwikkeld in de Nederlandse literatuur. Geboren in Nederland, emigreerde zij met haar ouders naar Suriname in 1976. Na haar terugkeer naar Nederland in 1983 voor haar studie, heeft zij zich van 1997 tot 2018 actief ingezet voor duurzame ontwikkeling, inclusie en culturele programma's in Suriname. Haar betrokkenheid bij natuurbescherming en participatieprocessen met Inheemse en Marrongemeenschappen getuigt van haar liefde voor en toewijding aan haar geboortegrond.

Lachmising is bovendien een baanbrekende literair talent; in 2012 was zij de eerste student die afstudeerde aan de Schrijversvakschool Paramaribo. Een jaar later werd zij manager van de jeugdtheaterschool 'On Stage'. Haar debuut dichtbundel, "Nergens groeit een boom die haar aarde niet vindt", markeerde haar entree in de literatuur, maar haar tweede bundel, "Zeven rivieren ver", verdient bijzondere aandacht vanwege de geëngageerde inhoud. In deze bundel stelt Lachmising universele thema's aan de orde, waaronder vluchtelingenproblematiek en existentiële vragen, en doet dit met een poëtische scherpte die haar werk kenmerkt.

Thema's en Stijl

In "Zeven rivieren ver" onderzoekt Karin Lachmising de vele facetten van 'afstand', zowel in menselijke relaties als binnen de bredere context van samenlevingen. Dit doet ze door middel van poëzie die emotioneel resoneert en tegelijkertijd de lezer aanzet tot reflectie over maatschappelijke kwesties. De bundel bevat gedichten als "Vluchteling" en "De laatste beslissing", die de lezer confronteren met actuele thema’s en zorgen over de wereld om ons heen.

Persoonlijke Reflecties

Lachmising's werk bevat vaak een sterk persoonlijk element, maar in deze bundel is er een verschuiving naar meer universeel geëngageerde gedachten. Haar poëzie komt voort uit een plek van observatie en contemplatie, waarbij ze zelfs in botsingen en moeilijke ervaringen schoonheid weet te vinden. Een fragment uit de bundel illustreert deze verfijnde gevoeligheid: "Thuis heb ik heel lang op het terras gezeten, ik keek naar de maan, alsof die knikte…".

Ontvangst en Presentatie

Karin Lachmising's schrijfstijl wordt geprezen om zijn scherpe observaties van menselijke emoties en sociale verhoudingen. Critici, zoals Hilde Neus van De Ware Tijd Literair, hebben haar pen gecharmeerd dankzij de diepgang en nuance die ze weet te verwoorden. "Zeven rivieren ver" werd gepresenteerd op 16 december 2018 in het programma 'Dubbelbloed' in Podium Mozaïek, waar haar gedichten de aandacht trokken en aansloten bij een breed publiek.

Met "Zeven rivieren ver" heeft Karin Lachmising opnieuw bewezen dat poëzie een krachtig middel is om verbinding te maken, te reflecteren en ons te engageren met de wereld om ons heen.