Zelfportret

Dirk Lauwaert (1944-2013) liet bij zijn dood een duizelingwekkend aantal stukken na over film, fotografie, beeldende kunst, mode en architectuur. Hij schreef over klassiek Hollywood met zijn sterren, over de nouvelle vague en de primitieve cinema, en boeide zich tegelijk aan de oorsprong van de fotografie en aan het werk van fotografen zoals Walker Evans, Helmut Newton en Dirk Braeckman. Zijn interesse in schilderkunst liep van de renaissance tot Francis Bacon en Louise Bourgeois, met een bijzondere liefde voor het Frankrijk van de negentiende eeuw. Daarnaast bestudeerde hij de garderobe van Audrey Hepburn en Romy Schneider en de stadsfoto’s van Edmond Sacré. Hij maakte geen onderscheid tussen hoge en lage cultuur; hij behandelde Goya en Manet even vanzelfsprekend als Marilyn Monroe en King Kong. Zijn blik strekte zich uit over vijf decennia en vijfhonderd jaar westerse beeldcultuur, en hij beschreef wat hij zag in een herkenbare, koortsachtige en erudiete stijl. De vijf autobiografische teksten die hij in zijn laatste jaren schreef — over het grootouderlijk huis, zijn vader, vriendschap, zijn kleerkast en zijn hersentumor — vormen de kroon op zijn levenswerk en geven inzicht in het trauma achter zijn schrijverschap.

Bart Meuleman (Avant-propos) Paul Verrept (Conception) - Verschenen op 08/11/2023 bij Bebuquin vzw.

kenmerken

• Multidisciplinair oeuvre: film, fotografie, kunst, mode, architectuur
• Geen onderscheid tussen hoge en lage cultuur
• Verbindt fotografie-ontwikkeling met Evans, Newton, Braeckman
• Hollywood, nouvelle vague en primitieve cinema besproken
• Autobiografische teksten onthullen trauma en leven