Zamanin Sessiz Ruhu

Bu kitap, otomatik pilottan cikip yasamin özüne varma cagrisidir. Kirmizi isikta durdugumda oldu. Arabanin icinde, gecenin sessizliginde... Aniden sarsildim. Uykuya dalarken düsüyormus gibi degil, yasamin ta kendisine carpmis gibiydim. O an, gercekten yasadigimi hissettim. Cogu insan otomatik pilottadir. Soluk alir ama fark etmez, yürür ama gitmez. Oysa farkindalik, varligimizi bütün hücrelerimizle duyumsamak; damarlarimizdaki kani bir caglayan gibi hissetmektir. Diskodan eve dönerken karsidan karsiya gecen genc bir kiz gördüm. O sakin bakislari, belki de bir daha asla görmeyecegim bir yabancinin gözlerinde yankilandi. Ardindan gecenin icinde süzülen bir kedi... Ve sonra... Kendime carptim. Kendimle bütünlestim. Bu kitap, o kirmizi isikta baslayan icsel bir uyanisin hikayesi.