Wydajnośc fosforu w grochu golębim

Przeprowadzono eksperyment z sze¿cioma genotypami grochu zwyczajnego, a mianowicie Paras, ICPL-88039, H2000-37, H2000-47, H2001-4 i H2001-37, przy ró¿nych poziomach fosforu, tj. 15%, 30%, 60% i 100% w szklarni doniczkowej. W trzech etapach pobierania próbek, tj. 45, 75 i 110 dni po wysiewie, przeanalizowano ró¿ne parametry, takie jak ¿wie¿a i sucha masa korzeni i p¿dów, powierzchnia li¿ci, tempo fotosyntezy, cäkowita zawarto¿¿ chlorofilu, cäkowita zawarto¿¿ fosforu w korzeniach i p¿dach, cäkowita zawarto¿¿ azotu w korzeniach i p¿dach, ¿wie¿a masa brodawek, zawarto¿¿ leghemoglobiny, aktywno¿¿ redukcji acetylenu, plon i cechy mu przypisane. Kolejny eksperyment przeprowadzono w laboratorium z czterema genotypami grochu go¿¿biego, tj. H2001-37, Paras, H2000-37 i ICPL-88039, przy zastosowaniu tych samych zabiegów fosforowych. Jednak badane parametry to d¿ugo¿¿ korzeni, liczba w¿o¿ników korzeniowych, stosunek korzeni do p¿dów oraz aktywno¿¿ fosfatazy alkalicznej tylko 10 dni po wysiewie.