Woorden willen losjes leven

‘Literatuur is geen privédomein, literatuur is gemeenschapsgrond. Ze is niet opgedeeld in landen, oorlogen woeden er niet.’ – Virginia Woolf Hoe moet een schrijver zich verhouden tot de politiek en de grote maatschappelijke vraagstukken van haar tijd? Hoe elitair is de schrijver eigenlijk, hoe blind voor haar eigen privileges? Kun je schrijven leren? Hoe verhoudt schrijven zich tot leven? En wat is het belang van het onderbewuste in het zoeken naar de juiste vorm voor een verhaal? Woorden willen losjes leven bevat een keuze uit de essays van Virginia Woolf waarin ze reflecteert op haar eigen schrijverschap en dat van haar tijdgenoten. Niet alleen getuigen ze van een grote belezenheid en kritische scherpte, maar ook laat de sprankelende vertaling van Thomas Heij en Pauline Slot zien hoe speels en geestig Woolf kon zijn.

Hoe moet een schr?ver zich verhouden tot de politiek en de grote maatschappel?ke vraagstukken van haar t?d? Hoe elitair is de schr?ver eigenl?k, hoe blind voor haar eigen privileges? Kun je schr?ven leren? Hoe verhoudt schr?ven zich tot leven? En wat is het belang van het onderbewuste in het zoeken naar de juiste vorm voor een verhaal?Woorden willen losjes leven bevat een keuze uit de essays van Virginia Woolf waarin ze reflecteert op haar eigen schr?verschap en dat van haar t?dgenoten. Niet alleen getuigen ze van een grote belezenheid en kritische scherpte, maar ook laat de sprankelende vertaling van Thomas He? en Pauline Slot zien hoe speels en geestig Woolf kon z?n.