Wie zijn we morgen

Urgente en betrokken poëzie van Babs Gons die identiteit, macht en gemeenschap verweeft door het persoonlijke met het publieke. Haar werk opent ruimte voor nieuwe stemmen en brengt hoop naar voren als een werkwoord, een zoektocht naar hoe we met elkaar in de wereld kunnen staan. In heldere, ritmische taal wordt zichtbaarheid en uitsluiting onderzocht, terwijl liefde, herinnering en de behoefte om gezien te worden zachtjes door de regels strijken. De bundel nodigt uit tot vertragen, echt kijken en luisteren, en houdt de lezer mede gezocht partner in gesprek.

Kernkenmerken

• Identiteit, afkomst en macht verweven in dagelijkse leven
• Persoonlijk en politiek verbonden in heldere, ritmische taal
• Ruimte voor stemmen die zelden gehoord worden
• Verkenning van zichtbaarheid, uitsluiting en geschiedenis
• Hoop als werkwoord, een zoektocht naar verbinding