Wie wil er met mij trouwen

In 52 rake miniatuurtjes neemt Bert Staal zowel het huwelijksaanzoek als het verschijnsel contactadvertentie op de hak. Een vrolijke parodie op de hunkerende cliché?s in contact advertenties, geschreven vanuit het perspectief van een zonderling die zich volkomen fout presenteert. Geestig, gewaagd en bij vlagen ontroerend. Wie wel eens gegniffeld of onbedaarlijk gelachen heeft bij het lezen van een hartbrekende contactadvertentie moet zeker de bundel \'Wie wil er met mij trouwen\' lezen. Bert Staal is architect en columnist over design en architectuur. De van oorsprong nuchtere Fries uit het behoedzame Noorden belandde eind vorige eeuw in het zwierige Zuiden en voelde zich al snel op zijn plek in het carnavaleske Brabant.?Door deze culturele mix ontdekte Bert Staal er zijn kenmerkende schrijfstijl, een opgewekt soort alledaags absurdisme. Het?levensmotto van Bert is ?Nihil?prodest?sed?facio.??Vrij vertaald:??Nergens voor nodig, maar ik doe het toch.?? In 2001?was?hij mede-initiator van het kleurrijke vogelverschrikkerfestival, dat sindsdien elke twee jaar het dorp Valkenswaard vrolijk op zijn kop zet.?Bert Staal is geïnspireerd door het werk van Cees Buddingh? en?light verse?dichters als?Lévi?Weemoedt?en Hans?Dorrestijn.?

In 52 rake miniatuurtjes neemt Bert Staal zowel het huwelijksaanzoek als het verschijnsel contactadvertentie op de hak. Een vrolijke parodie op de hunkerende cliché’s in contact advertenties, geschreven vanuit het perspectief van een zonderling die zich volkomen fout presenteert. Geestig, gewaagd en bij vlagen ontroerend. Wie wel eens gegniffeld of onbedaarlijk gelachen heeft bij het lezen van een hartbrekende contactadvertentie moet zeker de bundel 'Wie wil er met mij trouwen' lezen. Bert Staal is architect en columnist over design en architectuur. De van oorsprong nuchtere Fries uit het behoedzame Noorden belandde eind vorige eeuw in het zwierige Zuiden en voelde zich al snel op zijn plek in het carnavaleske Brabant. Door deze culturele mix ontdekte Bert Staal er zijn kenmerkende schrijfstijl, een opgewekt soort alledaags absurdisme. Het levensmotto van Bert is “Nihil prodest sed facio.” Vrij vertaald: “Nergens voor nodig, maar ik doe het toch.”  In 2001 was hij mede-initiator van het kleurrijke vogelverschrikkerfestival, dat sindsdien elke twee jaar het dorp Valkenswaard vrolijk op zijn kop zet. Bert Staal is geïnspireerd door het werk van Cees Buddingh’ en light verse dichters als Lévi Weemoedt en Hans Dorrestijn.