Wayne Shorter Speak No Evil LP

Het jaar 1964 was een van de meest gedenkwaardige uit het muzikale leven van saxofonist Wayne Shorter. Hij verliet de Jazz Messengers van Art Blakey, sloot zich aan bij het legendarische kwintet van Miles Davis en nam tussendoor dit absolute meesterwerk op. Op kerstavond creëerde hij samen met een droombezetting, bestaande uit Freddie Hubbard, Herbie Hancock, Ron Carter en Elvin Jones, een van de meest invloedrijke platen uit de Blue Note-catalogus. Speak No Evil bevat zes originele composities van Shorter, waaronder de swingende titeltrack en de sublieme ballad "Infant Eyes". Het album is een transcendente luisterervaring en toont de genialiteit van Shorter als componist en speler. De muzikale stijl is post-bop en modal jazz. Het album wordt gezien als een essentieel werk binnen de klassieke Blue Note-periode, gekenmerkt door complexe harmonieën en een avontuurlijke, maar toch toegankelijke benadering. 1 LP Uitgebracht op het Blue Note label Bezetting: Wayne Shorter (tenorsaxofoon), Freddie Hubbard (trompet), Herbie Hancock (piano), Ron Carter (bas), Elvin Jones (drums)

1964 was een van de meest gedenkwaardige jaren in het muzikale leven van Wayne Shorter. Aan het begin van het jaar maakte de saxofonist nog deel uit van Art Blakey & The Jazz Messengers en speelde hij mee op klassieke Blue Note-albums als *Free for All* en *Indestructible*. Shorter maakte dat voorjaar zijn veelbelovende debuut op een eigen label met *Night Dreamer* en nam al snel de indrukwekkende opvolger *JuJu* op. Die zomer trad hij toe tot het Miles Davis Quintet, waarmee hij de bezetting versterkte die zou uitgroeien tot een van de meest invloedrijke bands in de jazzgeschiedenis. Toen Shorter op kerstavond 1964 samen met Freddie Hubbard, Herbie Hancock, Ron Carter en Elvin Jones de Van Gelder Studio betrad, creëerden ze een meesterwerk met *Speak No Evil*, een transcendente verzameling van zes originele nummers van Shorter, waaronder het swingende titelnummer, "Witch Hunt" en de sublieme ballad "Infant Eyes".