Waar twee zeeën samenkomen

In Waar twee zeeën samenkomen schrijft Jasper Wouters over zijn innerlijke reis die start op het moment dat de oude puzzel niet meer past. Wat jarenlang een drijfveer was, blijkt plots te verstikken: het instinct van een kindsoldaat, de drang naar controle, de vermoeidheid van een hoofd dat nooit stilvalt. De gedichten in deze bundelen maken de periode van depressie en rouw tastbaar en kruipen onder de huid. Tegelijk weerspiegelen ze de zoektocht naar een nieuw houvast, door te vertragen, te observeren en opnieuw in het hier en nu aanwezig te zijn. De gedichtenbundel eindigt met hoop, want waar twee zeeën samenkomen, verschijnen vroeg of laat de geheimen aan de horizon. Evelyne Bocquet ging aan de slag met kartondruk: ze creëerde vormen en kleuren, als inkijk in de ziel. Haar beelden beklijven en vormen een spiegel die de lezer helpt nog beter te kijken en te voelen.