Waar alle wegen ophouden
Uitgelicht
|
22,49 |
Naar shop
|
|
24,99 |
Naar shop
|
Beschrijving
De laatste keer dat ik hem zag, was door de stoffige achterruit van de bus. Terwijl de bus sputterde en een stinkende gaswolk uitstootte, bleef ik midden op de rijweg staan om naar het vertrouwde gezicht onder de blauwe pet te kijken. Het gezicht vervaagde door de afstand en de grauwe Baltische lucht. Ik herinner me dat hij nog een keer zijn hand opstak, misschien als antwoord op mijn wanhopige zwaaien, een poging om het moment vast te houden. Maar het leven om ons heen ging door: het getoeter van auto’s, gesloten portieren, geschreeuw, rammelende bagagewagentjes en het geloei van vliegtuigen die opstegen en landden, trokken me mee naar de glazen deuren van het vliegveld. Onze wegen gingen weer uiteen; ik ging naar Amsterdam, en hij?
In "Waar alle wegen ophouden" volgt Sana Valiulina de veertien jaar durende odyssee van haar vader, die vanuit West-Rusland naar Bretagne en Normandië reisde en via Engeland weer terugkeerde naar zijn vaderland. Daar werd hij als landverrader voor tien jaar naar de goelag verbannen. Dit boek stelt de vraag: wie was deze raadselachtige man, die zo anders was dan andere vaders?
Sana Valiulina werd geboren in Tallinn in 1964 en studeerde Noorse taal- en letterkunde in Moskou. Sinds 1989 woont zij in Amsterdam. Eerder schreef zij onder andere "Het kruis" (2000), "Vanuit nergens met liefde" (2002), "Didar en Faroek" (2006, nominatie Libris Literatuur Prijs), "Honderd jaar gezelligheid" (2010), het bejubelde "Kinderen van Brezjnev" (2014), "Winterse buien" (2016, winnaar Jan Hanlo Essayprijs), "Een wolf bij zijn oren pakken" (2020) en "Wortel en tak" (2021).
De kritieken op haar werk zijn lovend. "Het kruis" wordt beschreven als ‘onopgesmukt, kaal en ook dwingend geschreven proza van grote kracht’ door de NRC. "Didar en Faroek" wordt gezien als een ‘monumentale epische roman’ volgens de Volkskrant. "Kinderen van Brezjnev" wordt door Michiel Krielaars in NRC geprezen als een meesterwerk dat inzicht biedt in de morele verval en het verraad in een dictatuur als de Sovjet-Unie. Dankzij haar unieke vertelstijl en diepgravende analyses weten Valiulina's boeken de lezer te raken en te prikkelen.
"Waar alle wegen ophouden" biedt een diepgaande blik op een complex verleden en de zoektocht naar identiteit. Het is een verhaal dat de lezer meeneemt op een reis door de geschiedenis en de menselijke ervaring.
De laatste keer dat ik hem zag, was door de stoffige achterruit van de bus. Terwijl de bus sputterde en een stinkende gaswolk uitstootte, bleef ik midden op de rijweg staan om naar het vertrouwde gezicht onder de blauwe pet te kijken. Het gezicht vervaagde door de afstand en de grauwe Baltische lucht. Ik herinner me dat hij nog een keer zijn hand opstak, misschien als antwoord op mijn wanhopige zwaaien, een poging om het moment vast te houden. Maar het leven om ons heen ging door: het getoeter van auto’s, gesloten portieren, geschreeuw, rammelende bagagewagentjes en het geloei van vliegtuigen die opstegen en landden, trokken me mee naar de glazen deuren van het vliegveld. Onze wegen gingen weer uiteen; ik ging naar Amsterdam, en hij?
In "Waar alle wegen ophouden" volgt Sana Valiulina de veertien jaar durende odyssee van haar vader, die vanuit West-Rusland naar Bretagne en Normandië reisde en via Engeland weer terugkeerde naar zijn vaderland. Daar werd hij als landverrader voor tien jaar naar de goelag verbannen. Dit boek stelt de vraag: wie was deze raadselachtige man, die zo anders was dan andere vaders?
Sana Valiulina werd geboren in Tallinn in 1964 en studeerde Noorse taal- en letterkunde in Moskou. Sinds 1989 woont zij in Amsterdam. Eerder schreef zij onder andere "Het kruis" (2000), "Vanuit nergens met liefde" (2002), "Didar en Faroek" (2006, nominatie Libris Literatuur Prijs), "Honderd jaar gezelligheid" (2010), het bejubelde "Kinderen van Brezjnev" (2014), "Winterse buien" (2016, winnaar Jan Hanlo Essayprijs), "Een wolf bij zijn oren pakken" (2020) en "Wortel en tak" (2021).
De kritieken op haar werk zijn lovend. "Het kruis" wordt beschreven als ‘onopgesmukt, kaal en ook dwingend geschreven proza van grote kracht’ door de NRC. "Didar en Faroek" wordt gezien als een ‘monumentale epische roman’ volgens de Volkskrant. "Kinderen van Brezjnev" wordt door Michiel Krielaars in NRC geprezen als een meesterwerk dat inzicht biedt in de morele verval en het verraad in een dictatuur als de Sovjet-Unie. Dankzij haar unieke vertelstijl en diepgravende analyses weten Valiulina's boeken de lezer te raken en te prikkelen.
"Waar alle wegen ophouden" biedt een diepgaande blik op een complex verleden en de zoektocht naar identiteit. Het is een verhaal dat de lezer meeneemt op een reis door de geschiedenis en de menselijke ervaring.
Prijshistorie
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: