w kierunku modeli testowych propagujących zmiany adaptacyjnych systemach oprogramowania

G¿ówn¿ motywacj¿ dla samodostosowuj¿cych si¿ systemów obliczeniowych jest samoczynna regulacja oprogramowania w zale¿no¿ci od zmieniaj¿cego si¿ ¿rodowiska. Adaptacyjne systemy obliczeniowe mog¿ dodawä, usuwä i zast¿powä w¿asne komponenty w odpowiedzi na zmiany w samym systemie i ¿rodowisku operacyjnym systemu oprogramowania. Chociä systemy te mog¿ zapewniä pewien stopie¿ pewno¿ci w nowych ¿rodowiskach, ich zmiany strukturalne i behawioralne powinny by¿ weryfikowane po dostosowaniu w czasie rzeczywistym. Testowanie systemów dynamicznie adaptacyjnych jest niezwykle trudne, poniewä zarówno struktura, jak i zachowanie systemu mog¿ ulec zmianie podczas jego dziäania. Po samodostosowaniu si¿ oprogramowania autonomicznego do systemu oprogramowania mog¿ zostä w¿¿czone nowe komponenty. Po w¿¿czeniu nowych komponentów ich testowanie staje si¿ kluczowym etapem zapewniaj¿cym, ¿e b¿d¿ one wspó¿dziää i zachowywä si¿ zgodnie z oczekiwaniami. Proponujemy podej¿cie oparte na modelu, które wykorzystuje propagacj¿ zmian w celu synchronizacji modelu testowego systemu oprogramowania w czasie rzeczywistym z modelem struktury jego komponentów po dynamicznej adaptacji.