W duchu tradycji

W niniejszej pracy wykazano, ¿e zasada kontynuowania konkretnej tradycji wykonawczej jest sprzeczna ze stylem bel canto. Epoka ta charakteryzowäa si¿ bowiem improwizacj¿, elastyczno¿ci¿ i spontaniczno¿ci¿ - "tradycj¿" by¿o wi¿c raczej urozmaicanie, ozdabianie i nadawanie kädemu wykonaniu niepowtarzalnego charakteru. Aby wspó¿czesny interpretator móg¿ poradzi¿ sobie z elementem improwizacji w operze bel canto, potrzebna jest wiedza na temat specyficznych praktyk ozdabiania i wariacji we wczesnym XIX wieku, którym z tego powodu po¿wi¿cono jeden rozdziä. Ponadto omówiono przyk¿ady ugruntowanych tradycji wykonawczych w literaturze operowej, a na koniec wyjäniono tradycj¿ Ricci, która obok szko¿y ¿piewu Garcii stanowi prawdopodobnie najwäniejsze ¿ród¿o informacji o praktyce wykonawczej okresu bel canto.