Volker

Volker's Dead Doll, uitgebracht in 2017, is een genre-overschrijdend heavy rockalbum van de Franse vierkoppige band, waarin invloeden als grungerock uit de jaren 90, retro power metal, classic rock en horrorpunk worden vermengd tot een donker, toegankelijk geluid. Met de verleidelijke en agressieve zang van Jen Nyx, die heldere zang combineert met grunts en schreeuwen, put het album uit de esthetiek van horrorfilms, gotische thema's, geesten, dood, tovenarij en oerinstincten. Gitarist en componist Ulrich Wegrich, samen met bassist Emmanuel Pliszke en drummer John Aupeix – allen met roots in extreme metalbands als Otargos – creëren een macabere, meeslepende aanval die verschuift van melodieuze heavy rock naar deathrock, waarbij ze door Misfits geïnspireerde horrorpunk oproepen en tegelijkertijd de rockachtige passies van de muzikanten verkennen, vergelijkbaar met Guns N' Roses en Nirvana. Dead Doll is geproduceerd met een krachtige, wuchtige kwaliteit en levert korte, rechttoe rechtaan nummers die rijk zijn aan inventieve riffs, melodieën en ongebruikelijke akkoordprogressies, waardoor een spookachtige, dreigende sfeer wordt gecreëerd door dubbele basdrumaanvallen en synthesizers. Hoewel het album weinig variatie in tempo en beats biedt, wat tot enige herhaling leidt, onderscheidt het zich door zijn frisse wind in de hardrockscene, waardoor het zeer toegankelijk en dansbaar is met de doden. Overpowered Records erkende de evolutie van de band vanuit extreme metal en positioneerde dit debuutalbum als een gedurfde doorbraak ten opzichte van hun EP uit 2015, waarbij Nyx' veelzijdige uitvoering en de unieke shockrock-voetafdruk van de groep hen onderscheiden.