VOL.II

Vol. II van Angine de Poitrine is een microtonaal rockalbum dat in 2026 werd uitgebracht door het gemaskerde duo Khn en Klek de Poitrine uit Saguenay, Québec. Het album combineert acid techno, disco, psychedelische rock en progressieve rock, allemaal verenigd door het kenmerkende element van microtonaliteit. Khn speelt op een dubbelhalsgitaar die is gestemd op noten die tussen de standaard westerse stemming in vallen, wat een zoemend, buitenaards geluid creëert, terwijl Klek de percussie verzorgt met de precisie van een drummachine, maar toch de menselijke swing behoudt. De officiële biografie van de band beschrijft hen als volgelingen van rockgoden die de excessen van de rockmuziek verkennen, en ze treden op met hoeden van papier-maché en polkadots, terwijl ze alleen hun eigen verzonnen taal spreken. Dit tweede album, dat volgt op hun uitverkochte debuut uit 2024 dat internationale aandacht trok door een optreden bij KEXP, vertegenwoordigt een zelfverzekerder evolutie van hun geluid met gedurfdere structuren en meer vocale elementen. Vol. II gaat nog verder met het microtonale geluid, met dicht gelaagde loops die opbouwen en verschuiven, waarbij elementen worden toegevoegd en verwijderd totdat ze gecontroleerde explosies bereiken voordat ze opnieuw beginnen. Het album laat scherpere dynamiek horen en toont hun kenmerkende technische vaardigheid, gecombineerd met oprechte humor en groove, waardoor de complexe muziek opmerkelijk dansbaar is. Zang komt voor als tussendoor geplaatste momenten die als instrumenten worden behandeld in plaats van als traditionele songelementen, met woordeloze uitroepen en gelaagde kreten die in strakke grooves zijn verweven. De meeste nummers duren ongeveer zes minuten en creëren meeslepende sonische reizen die variëren van hoog tempo rond de 200 bpm tot psychedelische nachtmerrieachtige soundscapes. Het duo is een fenomeen geworden en heeft erkenning gekregen van prominente YouTube-muziekkanalen voor hun onderscheidende en compromisloze benadering van compositie en uitvoering, waarbij ze met succes stijl en inhoud in evenwicht brengen terwijl ze de spot drijven met overdreven rocktechnieken.