Vlaamse vergezichten

Erwin Mortier onderzoekt in dit boek zijn familiegeschiedenis en haar uitnodiging om de bronnen van zijn schrijverschap te herontdekken. Een verre voorvader, Jozef Tessely, was in 1864 secretaris van een van de eerste literaire verenigingen in Vlaanderen, wat Mortier aanzet tot een reis langs de vroege geschiedenis van de Vlaamse letteren in het jonge België. Door mededogen bekijkt hij de generaties die hem hebben gevormd en getekend, en hij luistert naar de schuld en schaamte die nog kunnen doorwerken in het heden. “Ik schrijf omdat ik al schrijvende kan spreken en zwijgen tegelijk” klinkt als een leidraad door zijn overpeinzingen, waarin licht en schaduw elkaar afwisselen.

Het boek biedt een intentie- en familiegeschiedenis tegelijk: een beschouwing over wat het betekent om als schrijver te ademen in een traditie en hoe het verleden invloed uitoefent op het heden. Mortier beschrijft met empathie en nauwkeurigheid hoe persoonlijke en collectieve geschiedenis elkaar raken, en hoe woord en herinnering elkaar versterken of juist begraven wat soms moeilijk uit te spreken lijkt.

Kenmerken

• Auteur: Erwin Mortier
• Thema: familiegeschiedenis en Vlaamse letteren
• Spiegeling van schuld en schaamte door generaties
• Gedreven door de uitspraak: spreken en zwijgen tegelijk
• 264 pagina’s, hardcover
• Uitgever: De Bezige Bij

Gebruik

• (Geen verdere instructies in de input.)