Verzamelde gedichten

Menno Wigman (1966-2018) was een van de meest vooraanstaande en eigenzinnige dichters van Nederland, wiens poëzie een blijvende indruk heeft achtergelaten. Zijn stijl kenmerkte zich door een zwart-romantische toon, die terwijl hij een weemoedige blik wierp ook de lezer direct tot de verbeelding sprak. In een interview met John Schoorl van de Volkskrant in 2016, omtrent de uitgave van zijn laatste bundel “Slordig met geluk”, stelde hij: "Poëzie heeft niet alleen met duizelingwekkende precisie te maken, ook weerbarstigheid is voor mij een vereiste.” Dit verduidelijkt zijn benadering van poëzie als een medium dat zowel toegankelijk als experimenteel is.

Wigman’s gedichten zijn doordrenkt van een uitgesproken intensiteit, en manifesteren zich soms in de rijkdom van het alledaagse, waardoor ze een breed publiek bereikten. Zijn Verzamelde gedichten zijn met zorg samengesteld door Neeltje Maria Min en Rob Schouten, twee goede vrienden en diepgaande kenners van zijn oeuvre. De bundel bevat de essentie van zijn poëtische reis en biedt een kijkje in de diepte van zijn gedachten en emoties.

Gedurende zijn leven publiceerde Menno Wigman vijf dichtbundels, een dagboek, een essaybundel en talrijke vertalingen, bloemlezingen en gelegenheidsuitgaven. Zijn werk werd beloond met verscheidene prestigieuze prijzen, waaronder de Gedichtendagprijs (2002), de Jan Campert-prijs (2002), de A. Roland Holstprijs (2015) en postuum de Ida Gerhardt Poëzieprijs (2018). De jury van deze laatste prijs getuigde dat “zijn beste bundel ooit, zijn zwanenzang” is.

In zijn klassieke, strakke verzen behandelt Wigman thema's die dichtbij de afgrond en de dood liggen, en weerspiegelt hij de universele menselijke vrees die velen delen. Zijn vermogen om de gure schoonheid van het leven te bezingen, is een constante factor in zijn werk. Het is een leven lang flirtend met de dood, maar tegelijk ook met een diep gevoeld leven dat hij consequent, mooi en melancholisch verwoordde.

Met “Verzamelde gedichten” is de lezer verzekerd van een krachtig en emotioneel rijke ervaring die de diverse facetten van Menno Wigmans poëzie omvat. Dit werk is onmiskenbaar een ode aan de schoonheid van taal en de diepere betekenissen die daarachter schuilgaan. Het is niet alleen een verzameling van woorden, maar ook een reflectie van het leven zelf, vol nuances en een continue zoektocht naar betekenis.