Venezia ad fundum

Venetië een prachtige stad met een uniek erfgoed noemen is een open deur intrappen. Toeristen komen om zeer uiteenlopende redenen naar Venetië. Er is daarbij één categorie die ondermaats bediend wordt: de bezoeker die voor de charmes van de stad bezweken is of weet dat hij zal bezwijken en meer dan oppervlakkig wil geïnformeerd zijn over het culturele, architecturale en historische erfgoed van de stad. Deze bezoeker die zich al wandelend ook een idee wil vormen van hoe in vroegere tijden in deze stad geleefd werd. We komen in deze wandelgids telkens in enkele lijnen te weten wat de betekenis van de naam van een straat of plein is, de historische achtergrond ervan en wat er in de straat aan historisch erfgoed te zien is. Dikwijls opgesmukt met anekdotes. We komen zo te weten dat er een massa interessante dingen te ontdekken zijn die door de gemiddelde toerist zelden worden gezien. We ontdekken in het straatbeeld in de gevels van gebouwen tientallen kleine en grotere beeldhouwwerken en hun betekenis. We zien onder meer tientallen gebeeldhouwde wapenschilden. Waarom zien we dan een wapenschild met de afbeelding van een ooievaar? Waarom zien we tientallen middeleeuwse Patere (medaillons) waarin een adelaar zich op een konijn stort? Wat betekenen twee vogels die hun hals rond elkaar gedraaid hebben? We komen via deze wandelgids dan ook terecht in vele straten waar het zelfs in het hoogseizoen weinig druk is. Want dit is de grote paradox van de stad: dikwijls is op amper twintig meter van een plek die door de toeristen wordt plat gelopen haast niemand te zien. Tegelijk worden echter de grote traditionele bezienswaardigheden in deze gids niet vergeten. Dit werk begeleidt een grote wandeling door wat als het historische en culturele epicentrum van het oude Venetië kan beschouwd worden. We doen onder meer de Piazza San Marco aan, het Arsenale en de Chiesa dei Santi Giovanni e Paolo. Er mag gehoopt worden dat hierop nog een vervolg komt.