Vaste grond

Stumpel

Hoe is het om naast iemand te staan die zichzelf verliest, en daarmee een verhaal waar jij deel van uitmaakt? Waar het in Bianca Boers romandebuut Draaidagen een kleindochter was die het verhaal teruggaf aan haar dementerende oma, is het in de po¿zie in Vaste grond het lyrisch ik zelf, die het verhaal teruggeeft aan haar dementerende moeder. Maar eigenlijk gaat het over alle verhalen die een familie zijn. Daarnaast gaat het over letterlijke grond, de plek waar je woont, de straat, de stad. Over hoe alle verhalen in een groter geheel passen. In hartveroverende, soms schrijnende po¿zie onderzoekt Boer de veranderende rollen in het leven: een dochter, een moeder, een vrouw, een schrijver, een kunstenaar.

Bol

In hartveroverende, soms schrijnende poëzie onderzoekt Bianca Boer de veranderende rollen in het leven: een dochter, een moeder, een vrouw, een schrijver, een kunstenaar. In ‘Vaste grond’ vraagt Bianca Boer zich af hoe het is om naast iemand te staan die zichzelf verliest, en daarmee een verhaal waar jij deel van uitmaakt? In de gedichten in deze bundel geeft het lyrisch ik haar dementerende moeder haar verhaal terug. De bundel is een plattegrond vol routes naar wat overblijft als de grond langzaam verschuift. In hartveroverende, soms schrijnende poëzie onderzoekt Boer de veranderende rollen in het leven: een dochter, een moeder, een vrouw, een schrijver, een kunstenaar.

Fnac

Bianca Boer (Auteur) - Verschenen op 30/09/2022 bij Atlas-Contact