Upośledzenie umyslowe

Badanie to ocenia i analizuje samoocen¿ oraz relacje rodzic-dziecko u osób z lekk¿ niepe¿nosprawno¿ci¿ umys¿ow¿, a tak¿e ewentualny zwi¿zek mi¿dzy tymi zmiennymi. W celu analizy tych aspektów wykorzystano prób¿ 135 osób z ró¿nych instytucji pomocy spo¿ecznej. Dane zostäy zebrane za pomoc¿ portugalskiej adaptacji kwestionariusza dotycz¿cego relacji rodzic-dziecko autorstwa Bastina i Delreza (1976) przeprowadzonej przez Vaza Serr¿ (1987), klinicznego inwentarza samooceny opracowanego przez Vaza Serr¿ w 1985 r. oraz kwestionariusza socjodemograficznego. Na uzyskane wyniki du¿y wp¿yw miäa lekka niepe¿nosprawno¿¿ umys¿owa. W ten sposób stwierdzono istnienie znacz¿cych odwrotnych korelacji o niskiej i umiarkowanej wielko¿ci mi¿dzy niektórymi czynnikami w zwi¿zku mi¿dzy relacjami rodzic-dziecko a samoocen¿, zwykle nieoczekiwanych u osób zdrowych. Stwierdzono równie¿, ¿e wiek i p¿e¿ nie maj¿ wp¿ywu na relacje rodzic-dziecko i samoocen¿. Wyniki te otwieraj¿ drog¿ do zrozumienia tej problematyki i podj¿cia odpowiednich dziää, zarówno w odniesieniu do osób z lekkim upo¿ledzeniem umys¿owym, jak i ich rodzin.