U schylku czasu

Wyobräenia o dekadencji cz¿sto inspirowäy genialnych interpretatorów; tutaj trzech z nich wychodzi nam naprzeciw (Anatole France, Alfred de Vigny i Ernst Jünger), bogaci w utracone z¿udzenia, czu¿o¿¿ dla ¿wiata, który ju¿ zanika, bogaci tak¿e w b¿¿dy, cierpienie, w¿ciek¿o¿¿. Ich ostre poczucie wyw¿aszczenia zainspirowäo strony, które niniejsze studium o¿wietla, identyfikuj¿c podobie¿stwa i ró¿nice oraz przywracaj¿c tym postaciom straty, zapomnienia i upadku dziewictwo pierwszego czytania. Ideä wymar¿ego rycerstwa, pami¿¿ o staro¿ytnej m¿dro¿ci lub powstäcze pragnienie "czystego konta" od¿ywiaj¿ te historyczne i literackie reprezentacje i znajduj¿ stäe i g¿¿bokie rezonanse w filozofii Giambattisty Vico. Ci, którzy rozpoznaj¿ siebie w aforyzmach René Char i powie¿ciach Juliena Gracqa, bez w¿tpienia znajd¿ tu materiä uzasadniaj¿cy dwuznaczn¿ obietnic¿ Martina Heideggera: "Cz¿owiek zamieszkuje Ziemi¿ jako poeta".