Tworzenie nowych świętych kobiet

Niniejsza ksi¿¿ka ma na celu zbadanie reprezentacji kobiecej ¿wi¿to¿ci w kontek¿cie kontrreformacyjnego Rzymu. Okres, na którym skupi¿em si¿ w moich badaniach, to lata 1588-1625: 1588 r. oznaczä pierwsz¿ kanonizacj¿ po Trydencie, a tak¿e utworzenie przez Sykstusa V Kongregacji Obrz¿dów i Ceremonii; 1625 r. oznaczä pierwszy z dekretów Urbana VIII, który uksztätowä d¿ugi, s¿dowy i scentralizowany proces tworzenia ¿wi¿tych, który zasadniczo obowi¿zuje do dzi¿. Jedynymi kobietami kanonizowanymi w tym czasie by¿y Santa Francesca Romana w 1608 roku, ¿wi¿ta Teresa z Ávila w 1622 roku i El¿bieta Portugalska w 1625 roku. Badam te trzy nowe ¿wi¿te poprzez tekst i ryciny, które odnosz¿ si¿ do ich kanonizacji w Rzymie, i oceniam sposoby, w jakie te kobiety dziäaj¿ jako przedstawicielki Ko¿cio¿a kontrreformacyjnego. Aby odpowiednio kontekstualizowä histori¿ kanonizacji tych kobiet, przygl¿dam si¿ patronom ich ceremonii kanonizacyjnych, tymczasowym strukturom wzniesionym wewn¿trz Bazyliki ¿wi¿tego Piotra na potrzeby tych wydarze¿, a wreszcie wspó¿czesnej kampanii na rzecz kanonizacji Ludoviki Albertoni, która, cho¿ beatyfikowana w 1671 r., ostatecznie nie osi¿gn¿¿a oficjalnej ¿wi¿to¿ci.