Tu n'es pas la fille de ta mère

Dit roman-récit, doorspekt met autofictie en een ‘mentir-vrai’-gevoel, vervolgt de logische, nearly chronologische lijn van La peau dure. De verteller is nu wat rijper en vastberaden; ze heeft een kind gekozen om te adopteren, een Cambodjaanse meisje, en het ‘ devenir-mère ’ tilt haar leven in een andere gedaante. Het boek vertelt twee verhaallijnen die elkaar afwisselen: de adoptie zelf – de expeditie naar Phnom Penh, de administratieve hindernissen, de sprankelende liefde tussen moeder en dochter – en, via flashbacks, de andere kant van het verhaal: een jonge vrouw die heimelijk verliefd was op haar vader, een charmante maar ontrouwe verleider. Een uitspraak van de vader slaat als noodlot neer: “Maar jij, je bent niet de dochter van je moeder…”, waardoor het lot haar eigen materniteit mee vorm geeft. De twee verhalen verweven zich tot het ene verhaal van een vrouw op zoek naar zichzelf, met een sobere toon, harde uitspraken en een radicale humor. Het werk verstevigt Quin’s stijl, als een mengeling van autodérision en ernst.

Inhoud en thema's

Het boek verweeft de adoptie-ervaring met een persoonlijke geschiedenis vol emotionele wendingen: expeditie naar Pnom-Penh, tegenwerkende administratieve obstakels, een ontluikende liefde tussen moeder en dochter, en een onthulling over de verhouding tussen de verteller en haar vader. Tegelijk verschijnt de introspectie van een vrouw die haar eigen identiteit en rol als moeder zoekt, met een toon die droog en scherp kan zijn, en waarin humor een rol speelt naast ernst.

Technische gegevens

• Auteur: Elisabeth Quin
• Uitgave: 2004
• Uitgever: Grasset
• Pagina’s: 233
• Genre: roman-récit / autofictie