Tsunami in de Amstel

Tsunami in de Amstel bundelt gedichten waarin poëzie de maat van alles lijkt te bepalen en wonderlijk, soms donker en absurd, opduikt in alledaagse beelden. In het titelgedicht sluipt een verwoestende vloedgolf Amsterdam onder water, maar de lege ruimte tussen verschijning en werkelijkheid blijft voelbaar: wordt leven weggevaagd of juist geconserveerd in herinneringen? De bundel blijft ambivalent en geheimzinnig: apocalyptische beelden dienen als uitnodiging tot reflectie op liefde, ouder worden en de dood. De toon wisselt tussen mysterieus, beschouwend en lyrisch, met een quasi-revolutionaire onderstroom die tegelijk scherpe maatschappijkritiek en persoonlijke heimelijkheid toelaat. De dichterlijke humor, soms zwart en soms absurdistisch, blijft als een terugkerend peloton van licht 無, waardoor de bundel zowel ontroerend als verrassend blijft en ruimte biedt voor grote thema’s zonder zwaar te worden.

Inhoud en thema's

Tsunami in de Amstel onderzoekt hoe poëzie de maat van alle dingen kan bepalen en wat er gebeurt wanneer een dichter op de troon komt. De gedichten zijn mysterieus, beschouwend, melancholiek en lyrisch, met een politieke ondertoon en een zinnelijke, vreemde toon. Ze roepen een revolutie uit, maar verbeelden ook grote thema’s zoals liefde, ouder worden en de dood. De toon blijft licht en speels, mede door humor die soms zwart is, wat de stof tegelijk aangrijpend en paradoxaal houdt.