TRAVERSER LES MONTAGNES ET VENIR NAITRE ICI

Astrid heeft alles verloren. Op veertigjarige leeftijd staat ze helemaal alleen in het leven. In een impulsieve beslissing besluit ze te vertrekken en koopt ze, zonder het ooit te hebben gezien, een afgelegen huis in het ruige en bergachtige landschap van het Mercantour. In haar bagage bevindt zich een karton met een rode kruis erop, dat symboliseert wat er nog over is van haar voorbijgestreefte leven.

Aan de andere kant van de wereld is Soraya alles kwijtgeraakt. Ze heeft haar thuisland Syrië, haar familie, haar vrienden en haar zorgeloze bestaan achtergelaten in een wanhopige vlucht. Vastbesloten en met de groeiende schuldgevoelens in haar buik, een leven dat ze niet wil, waagt ze de reis door de bergen om de Franse grens te bereiken, terwijl ze zich verbergt voor de politie.

Het verhaal van deze twee vrouwen, die elk op hun eigen manier met onnoembare pijnen kampen, komt op een snijpunt. Hun paden kruisen elkaar in de verstorende, maar uiteindelijk helende realiteit van verlies en hoop. De roman biedt een kwetsbare en onvergetelijke kijk op de thema’s rouw, solidariteit en de mogelijkheid van vooruitgang. De interactie tussen Astrid en Soraya onthult de diepgaande menselijkheid in hun ervaringen en laat zien hoe ze elkaar kunnen ondersteunen in hun wederopbouw na trauma.

De pers is lovend over dit boek, dat niet alleen een aangrijpende vertelling is, maar ook de lezer uitnodigt tot reflectie. Libération noemt het een "boeiende getuigenis van menselijkheid", terwijl France Info het beschrijft als "helder en vol poëzie". La Croix prijst de kracht van de chroniek, die de pogingen van twee vrouwen op meeslepende wijze vastlegt en tegelijkertijd de spanning van een thriller biedt.

"Geweldige schrijfstijl en diepgaande karakterontwikkeling" zijn enkele reacties van lezers die door de emotionele diepgang en de poëtische beeldtaal van Marie Pavlenko zijn geraakt. Dit boek is een krachtige herinnering aan de veerkracht van de menselijke geest en de onmiskenbare kracht van verbondenheid om te helen.

"De grens tussen hoop en wanhoop is dun, maar als we samenkomen, kunnen we onszelf opnieuw ontdekken." Dit citaat vat het hart van de roman samen en maakt het tot een must-read voor iedereen die geïnteresseerd is in verhalen van strijdbaarheid en de kracht van solidariteit.