Tim Buckley Happy Sad (CD)
Uitgelicht
|
18,55 |
Naar shop
|
|
18,79 |
Naar shop
|
|
18,79 |
Naar shop
|
Beschrijving
Tim Buckley’s derde studioalbum, Happy Sad, werd in april 1969 uitgebracht op Elektra Records. Het markeert een duidelijke verschuiving van zijn vroege folk-rock richting een jazz-geïnspireerde, vrije benadering. Het album wordt gezien als Buckley’s eerste grote artistieke doorbraak en sluit naadloos aan bij een periode waarin zijn geluid grenzen verkent tussen folk, jazz en blues. De dromerige, impressionistische sfeer ontstaat uit lange, vloeiende composities met minimalistischer arrangementen, in contrast met het meer gestructureerde psychedelische folkgeluid van Goodbye and Hello. Buckley’s zang is expressiever en vrijer, wat vooruitloopt op zijn latere experimentele werk. De plaat reflecteert een sterke nadruk op jazz-improvisatie, onder andere door het gebruik van vibrafoon, gespeeld door David Friedman, en conga-ritmes die de ritmische basis vormen.
Deze combinatie van invloeden resulteert in een geluid dat zowel intiem als ruimtelijk aanvoelt, met ruimte voor improvisatie en rustige, sfeervolle passages. Happy Sad wordt vaak geprezen om zijn innovatieve aanpak en de manier waarop het Buckley’s potentieel als grensverlegger liet zien, als voorbode voor zijn verder experimentele latere werk.
Kenmerken
- Derde studioalbum van Tim Buckley
- Uitgebracht april 1969 op Elektra Records
- Ziet verschuiving naar jazz-geïnspireerde stijl
- Combineert folk, jazz en blues met impressionistische sfeer
- Langere, vloeiende composities met minimalist arrangement
- Vibrafoon door David Friedman en conga-ritmes
Tim Buckley’s derde studioalbum, Happy Sad, werd in april 1969 uitgebracht op Elektra Records. Het markeert een duidelijke verschuiving van zijn vroege folk-rock richting een jazz-geïnspireerde, vrije benadering. Het album wordt gezien als Buckley’s eerste grote artistieke doorbraak en sluit naadloos aan bij een periode waarin zijn geluid grenzen verkent tussen folk, jazz en blues. De dromerige, impressionistische sfeer ontstaat uit lange, vloeiende composities met minimalistischer arrangementen, in contrast met het meer gestructureerde psychedelische folkgeluid van Goodbye and Hello. Buckley’s zang is expressiever en vrijer, wat vooruitloopt op zijn latere experimentele werk. De plaat reflecteert een sterke nadruk op jazz-improvisatie, onder andere door het gebruik van vibrafoon, gespeeld door David Friedman, en conga-ritmes die de ritmische basis vormen.
Deze combinatie van invloeden resulteert in een geluid dat zowel intiem als ruimtelijk aanvoelt, met ruimte voor improvisatie en rustige, sfeervolle passages. Happy Sad wordt vaak geprezen om zijn innovatieve aanpak en de manier waarop het Buckley’s potentieel als grensverlegger liet zien, als voorbode voor zijn verder experimentele latere werk.
Kenmerken
- Derde studioalbum van Tim Buckley
- Uitgebracht april 1969 op Elektra Records
- Ziet verschuiving naar jazz-geïnspireerde stijl
- Combineert folk, jazz en blues met impressionistische sfeer
- Langere, vloeiende composities met minimalist arrangement
- Vibrafoon door David Friedman en conga-ritmes
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: