This Can't Be Love

This Can't Be Love van Max Wagner is een jazzalbum dat op CD is uitgebracht in 2006. Het album draait volledig om de verkenning van de jazztraditie, waarbij Wagner zijn veelzijdigheid laat horen als saxofonist én vocalist. Het genre is onmiskenbaar jazz, met een ontspannen, akoestische klank en een klassieke samenstelling van saxofoon, piano, bas en drums. De bezetting bestaat uit Max Wagner op saxofoon en zang, begeleid door Jeff Jenkins op piano, Ken Walker op bas en Todd Reid op drums. De plaat biedt een mix van instrumentale stukken en vocale interpretaties van bekende standards, wat zorgt voor een aangename afwisseling in sferen en tempo’s. Max Wagner, die vaak als begeleider te horen was op meer dan vijftig andere opnames, treedt op dit album nadrukkelijk op de voorgrond en laat horen dat hij ook als solist onderscheidend is. Zijn toon is warm en toegankelijk, zowel op de saxofoon als met zijn stem, terwijl het groepsspel subtiel en ondersteunend blijft. Enkele tracks die op het album te vinden zijn, zijn onder meer het titelnummer This Can't Be Love, een opgewekte en swingende interpretatie van het bekende lied. Ook het sfeervolle Isfahan, dat oorspronkelijk afkomstig is uit het repertoire van Duke Ellington en Billy Strayhorn, krijgt een mooie instrumentale vertolking. Een andere opvallende track is East of the Sun (And West of the Moon), waarin Wagner zijn gevoel voor melodie en improvisatie ten volle laat horen. Het album straalt een tijdloze sfeer uit en is vooral een aanrader voor liefhebbers van klassieke jazz die houden van standards, vakkundig en met gevoel voor traditie gebracht.