Theorie en praktijk van leren de leraar

Na het afronden van zijn studie natuurkunde begon Theo Wubbels in 1973 zijn loopbaan als leraar natuurkunde aan het Herman Jordan Lyceum te Zeist, waar hij in 1976 ook tot conrector werd benoemd. In 1978 maakte hij de overstap naar de Universiteit Utrecht. Hij was daar verbonden aan de vakgroep Natuurkundedidactiek, waar hij onder leiding van zijn latere promotor Herman Hooymayers werkte aan de verdere ontwikkeling van het natuurkundeonderwijs. Al snel richtte hij zijn aandacht ook op de interactie tussen leraar en leerling en de effecten daarvan op het sociaal klimaat in de klas.In 1984 promoveerde Theo Wubbels samen met Hans Créton op het proefschrift ‘Ordeproblemen bij beginnende leraren’. Het onderzoek dat in dit proefschrift werd beschreven vormde de start van een onderzoekslijn die tot op dit moment doorloopt en die nationaal en internationaal een grote impact heeft gehad. Als onderzoeker heeft hij zich daarnaast beziggehouden met veel andere onderwerpen binnen het domein van onderwijs en leren, waarbij hij altijd veel aandacht heeft gehad voor de cruciale rol van de leraar in het onderwijs en voor de relevantie van onderwijsonderzoek voor de onderwijspraktijk. Hij heeft binnen en buiten de universiteit tal van bestuurlijke functies vervult en is gezichtsbepalend binnen het Utrechtse universitaire onderwijs en in het bijzonder binnen de Utrechtse universitaire lerarenopleidingen.Dit vriendenboek voor Theo Wubbels is samengesteld ter gelegenheid van zijn afscheid als hoogleraar Onderwijskunde en vice-decaan van de faculteit Sociale Wetenschappen van de Universiteit Utrecht. Er zijn veertien bijdragen in opgenomen van vrienden en collega’s waarmee hij sinds 1978 heeft samengewerkt. De bijdragen hebben gemeenschappelijk dat ze gaan over de leraar, leren en het onderzoek daarnaar.