The Wendigo

The Wendigo van Algernon Blackwood is een meesterlijk verhaal van bovennatuurlijke angst dat diep ingaat op de oude folklore van de Canadese wildernis. Gepubliceerd in 1910, volgt het een groep ervaren outdoorsmen en een gids op een jachtexpeditie naar de afgelegen wouden van Noord-Canada. Een van hen, een sceptische arts, staat op het punt een kracht te ontmoeten die buiten het bereik van wetenschap en rede ligt. Wanneer iemand uit de groep een gruwelijke transformatie ondergaat na het horen van onheilspellende gegrommen in de nacht en het voelen van een mysterieuze aanwezigheid in de wind, worden de anderen gedwongen de mogelijkheid onder ogen te zien dat een oude legende werkelijk is. In Native American-legenden wordt de Wendigo omschreven als een kwaadaardige geest van het bos, verbonden met hebzucht, kannibalisme en een hevige, door afzondering aangestookte waanzin. Blackwood levert geen gore-spektakel, maar bouwt spanning op via suggestie en de besef dat de mens vaak minder meester is over de natuur dan hij denkt. Het verhaal is een mijlpaal in het supranatuurlijke literatuur en heeft latere schrijvers beïnvloed.

Over het verhaal

The Wendigo volgt een groep jagers en een gids die geconfronteerd worden met een ongrijpbare, oude kracht in eenzaamheid van de Canadese wildernis. Een twijfelende arts wordt meegesleept in een proces van onzekerheid en angst terwijl de groep de mogelijkheid onderzoekt dat een mythische entiteit echt kan zijn.

Belangrijkste kenmerken

• - Bovennatuurlijke horror in Noord-Canadese wildernis
• - Langzaam opbouwende spanning zonder gore
• - Invloed op latere horror­auteurs zoals Lovecraft en King
• - Klassiek werk uit 1910 met mythesfeer