The Kinks - Kink Kontroversy (LP)
Uitgelicht
|
25,46 |
Naar shop
|
|
25,46 |
Naar shop
|
|
31,50 |
Naar shop
|
Beschrijving
The Kink Kontroversy is het derde studioalbum van The Kinks en dateert uit 1965. Het markeert een duidelijke overgang in het geluid van de groep: terwijl ze oorspronkelijk bekend stonden om ruige rock-’n-roll en beatmuziek, horen we nu een meer uitgesproken stijlontwikkeling met afwisseling tussen zwaarder rhythm-and-blues-geluid en introspectieve, persoonlijke songs. Ray Davies groeide op dit album uit tot een volwaardige songwriter met meer diepgang en variatie in zijn teksten. Het album verweeft in het geheel speelsere rock- en pop-elementen met melancholische momenten, waarbij de rauwe echo’s van de vroege stijl nog subtiel aanwezig zijn. De klassiekers en kenmerkende krachtakkoorden van The Kinks komen samen in een plaat die zowel energie als nuance biedt. De opnames vonden plaats met de bezetting Ray Davies, Dave Davies, Pete Quaife en Mick Avory, geproduceerd door Shel Talmy, wat zorgt voor een strak en direct geluid. Het album telt twaalf tracks, grotendeels geschreven door Ray Davies, en vestigt The Kinks definitief als albumartiesten die volwassen, veelzijdiger geluid ontdekken zonder hun directe Britse identiteit te verliezen.
Belangrijkste kenmerken
- Overgang in geluid: van rock naar gevarieerd ritmische blues
Belangrijkste kenmerken (vervolg)
- Introspectieve liedjes naast krachtig rockwerk
Technische details
- Twaalf tracks, meeste geschreven door Ray Davies
Technische details (vervolg)
- Kinks-bezetting: Ray Davies, Dave Davies, Pete Quaife, Mick Avory
Productie en stijl
- Productie door Shel Talmy voor een strak geluid
The Kink Kontroversy is het derde studioalbum van The Kinks en dateert uit 1965. Het markeert een duidelijke overgang in het geluid van de groep: terwijl ze oorspronkelijk bekend stonden om ruige rock-’n-roll en beatmuziek, horen we nu een meer uitgesproken stijlontwikkeling met afwisseling tussen zwaarder rhythm-and-blues-geluid en introspectieve, persoonlijke songs. Ray Davies groeide op dit album uit tot een volwaardige songwriter met meer diepgang en variatie in zijn teksten. Het album verweeft in het geheel speelsere rock- en pop-elementen met melancholische momenten, waarbij de rauwe echo’s van de vroege stijl nog subtiel aanwezig zijn. De klassiekers en kenmerkende krachtakkoorden van The Kinks komen samen in een plaat die zowel energie als nuance biedt. De opnames vonden plaats met de bezetting Ray Davies, Dave Davies, Pete Quaife en Mick Avory, geproduceerd door Shel Talmy, wat zorgt voor een strak en direct geluid. Het album telt twaalf tracks, grotendeels geschreven door Ray Davies, en vestigt The Kinks definitief als albumartiesten die volwassen, veelzijdiger geluid ontdekken zonder hun directe Britse identiteit te verliezen.
Belangrijkste kenmerken
- Overgang in geluid: van rock naar gevarieerd ritmische blues
Belangrijkste kenmerken (vervolg)
- Introspectieve liedjes naast krachtig rockwerk
Technische details
- Twaalf tracks, meeste geschreven door Ray Davies
Technische details (vervolg)
- Kinks-bezetting: Ray Davies, Dave Davies, Pete Quaife, Mick Avory
Productie en stijl
- Productie door Shel Talmy voor een strak geluid
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon, Amazon Marketplace.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: