The Dirty Dozen

Majoor John Reisman (Lee Marvin) is een bikkelharde militair, die zelfs bij een executie van een gevangene niet met zijn ogen knippert. Omwille van zijn eigenzinnige optreden ligt hij ook bij zijn superieuren niet goed. Als ~Chinees vrijwilliger moet hij aan het hoofd van een allegaartje van gespuis, psychoten, stommelingen en losers een zelfmoordmissie tegen hoge Nazi-officieren ondernemen. De 12 bajesklanten, die allen veroordeeld zijn tot de doodstraf of langdurig werken in een werkkamp, krijgen strafvermindering als ze de missie overleven, maar als een van hen tijdens de missie of de voorbereiding erop probeert te vluchten, gaat de rest weer terug naar het gevang en krijgt alsnog zijn straf. Reisman begint met de harde training van de mannen, waarbij discipline een lastig onderwerp blijkt. Dan zijn ze klaar voor ~de missie¦.In The Dirty Dozen groeiden twaalf heren, nietsnutten van de eerste orde, uit tot kampioen kaskrakers en legendarische filmhelden. Onder hen nog acteurs die toen nog onbekend waren, maar later uitgroeiden tot sterren. De bekendste namen zijn Charles Bronson, Telly Savalas, Donald Sutherland, John Cassavetes, Jim Brown, Trini Lopez en Clint Walker. Bij de superieuren van Lee Marvin zien je nog acteurs als Ernest Borgnine en George Kennedy, die op dat moment al bekende sterren waren. In plaats van Lee Marvin had men eerst John Wayne voor de hoofdrol gevraagd, maar die weigerde. Regisseur Robert Aldrich brengt de twaalf mannen in ruim 2 uur tijd van losers tot helden in deze oorlogsprent die genomineerd werd voor vier Oscar® en een Oscar® won (voor beste geluidseffecten). Naar verluidt kon Aldrich in aanmerking komen voor een Oscar® als hij een bepaalde harde scène uit de film liet. Aldrich liet de scène in de film, juist om te laten zien dat oorlog keihard en smerig is. Het verhaal is geheel fictief, al werden bajesklanten in de oorlog wel ingezet. Ook is de film geen statement tegen de oorlog. De film is een ~feel good buddy film, een hilarische avonturenfilm met explosieve actie waarin de underdog zegeviert. Nog voordat auteur E.M. Nathanson de roman had geschreven probeerde regisseur Robert Aldrich tevergeefs de filmrechten ervan te krijgen. Dat lukte MGM uiteindelijk wel in 1963. Toen het boek in 1965 werd gepubliceerd was het een direct succes. De film is geheel in Engeland opgenomen. Het Franse kasteel is voor de film nagebouwd door art director Bill Hutchinson. Een crew van 85 mensen bouwden de grootste set ooit, die zo stevig bleek dat men moeite had om het kasteel in de film op te blazen.

Het waren gevangenen, psychopaten, stomkoppen en losers — maar het publiek stroomde toe en ze werden legenden van het witte doek. The Dirty Dozen maakte al een verpletterende indruk en is tientallen jaren later nog steeds een mijlpaal in de ensemblefilm. Lee Marvin zet een spijkerharde majoor neer die door het leger als vrijwilliger wordt aangewezen om met een ploeg nietsnutten een zelfmoordmissie op touw te zetten tegen nazi-officieren. Charles Bronson, Ernest Borgnine, Jim Brown, John Cassavetes, Trini Lopez, Telly Savalas, Donald Sutherland en Clint Walker zijn de bekendste namen van de 12 bajesklanten die een éénmalige kans krijgen om hun vrijheid te herwinnen. Gesteld dat ze de missie overleven. Regisseur Robert Aldrich (The Longest Yard) combineert het anarchistische, anti-autoritaire ondertoontje perfect met explosieve actie. The Dirty Dozen werd genomineerd voor vier Oscars®* en verzilverde er één, voor de Beste geluidseffecten.