Terloops Wantij

De Waddenzee verdrinkt: het wad wordt vaker en langer onder water geplaatst, waardoor wadlopen mogelijk binnen tien jaar bemoeilijkt raakt. Jaap Robben gaat voor het eerst wadlopen naar Schiermonnikoog en verwacht een kalme, haast meditatieve tocht, omringd door niets anders dan luierende zeehonden en talloze verborgen schatten die de zee heeft achtergelaten. Al snel blijkt de realiteit anders: met laconieke gidsen en circa honderd mede-wadlopers is de tocht allesbehalve stilletjes. Robben zoekt rust achteraan de stoet en verwondert zich over wat er eigenlijk te zien is: geen zeehonden en krioelende beestjes in het zand, maar een enorme, uitgestrekte vlakte van zompige modder. Misschien zit echte schoonheid wel juist in datgene wat we niet zien, terwijl hij verder baggert naar het noordelijkste puntje van Nederland en probeert te zien wat onzichtbaar is in het wad.

Kenmerken

• Auteur: Jaap Robben
• Onderwerp: wadlopen naar Schiermonnikoog
• Verwachting: kalm, meditatieve tocht
• Realiteit: druk met gidsen en mede-wadlopers
• Observatie: weinig te zien, moddervlakte
• Leven: leven bevindt zich in het wad