Terapia fotodynamiczna w stomatologii: DE

Post¿p naukowy i technologiczny w dziedzinie medycyny toruje drog¿ do wdräania nowych metod leczenia w obliczu wyzwä zwi¿zanych z wyst¿puj¿cymi chorobami. Terapia fotodynamiczna (PDT), zwana czasem fotochemioterapi¿, jest form¿ fototerapii wykorzystuj¿c¿ nietoksyczne zwi¿zki ¿wiat¿oczu¿e, które s¿ selektywnie näwietlane ¿wiat¿em, po czym staj¿ si¿ toksyczne dla docelowych komórek nowotworowych i innych komórek chorobowych. Wykazano, ¿e PDT jest w stanie zabijä komórki mikrobiologiczne, w tym bakterie, grzyby i wirusy. Wykorzystuje ona ¿wiat¿o do aktywacji ¿rodka fotouczulaj¿cego w obecno¿ci tlenu. Näwietlenie fotouczulacza ¿wiat¿em powoduje powstanie toksycznych form tlenu, co prowadzi do miejscowego uszkodzenia komórek i ich ¿mierci. Z klinicznego punktu widzenia reakcja ta ma dziäanie cytotoksyczne i wazotoksyczne. W zale¿no¿ci od rodzaju ¿rodka, fotouczulacze mog¿ by¿ podawane do¿ylnie, doustnie lub stosowane miejscowo. Zastosowania PDT w stomatologii szybko zyskuj¿ na popularno¿ci w leczeniu raka jamy ustnej, infekcji bakteryjnych i grzybiczych oraz w diagnostyce fotodynamicznej (PDD) nowotworowej transformacji zmian w jamie ustnej.