Szkice Virgílii

W niniejszym artykule analizujemy postä Virgílii z powie¿ci Memórias póstumas de Brás Cubas (1881) autorstwa Machado de Assis, postrzeganej jako "konstelacja" fragmentów tekstu zdolnych do generowania innych tekstów, bez przyjmowania przede wszystkim danych obiektywnej rzeczywisto¿ci jako podstawy, ale raczej przyw¿aszczaj¿c sobie ¿lady s¿owa Virgília(o). W tej ocenie nale¿y wzi¿¿ pod uwag¿ kluczowe kategorie, takie jak "konstelacja", "mimesis", "intertekstualno¿¿" i "metaj¿zyk", które, uj¿te we wspó¿czesnej perspektywie i odpowiednio splecione, mog¿ wyjäni¿ status postaci zbudowanej znacznie bardziej wokó¿ pisarstwa narratora i eksperymentalistycznych szkiców ni¿ rozwi¿zä dostarczanych przez kontekst spo¿eczno-kulturowy zalecany przez literatur¿ realistyczn¿ w tamtym czasie. Analiza jest zatem mo¿liwa, bior¿c pod uwag¿ kompozycyjne aspekty dzie¿a na pierwszym planie, poniewä uwzgl¿dnienie sposobu, w jaki narrator pisze to, co mówi, pozwala nam podnie¿¿ mo¿liwo¿¿ przedstawionego tutaj odczytania: Virgília jako znak konstelacyjny, który rozprzestrzenia si¿ w cäej narracji.