Swallow the Sun When a Shadow is Forced Into Light (2 LPs)

When A Shadow Is Forced Into The Light is het zevende studioalbum van de Finse band Swallow the Sun en verscheen in het jaar 2019. Het album wordt gekenmerkt door een diep persoonlijk en emotioneel thema, namelijk de verwerking van het verlies van Juha Raivio’s partner, Aleah Stanbridge. Dit rouwproces sijpelt door in zowel de teksten als de muziek, waarbij melancholie en pijn centraal staan. De titel van het album is direct geïnspireerd op Aleah’s eigen woorden en dient als uitgangspunt voor een artistieke zoektocht naar het licht na intense duisternis. Qua genre beweegt Swallow the Sun zich op dit album tussen doom metal, gothic metal en post-metal, maar hier is sprake van een opvallend milde en atmosferische sound. De band kiest vaker voor melodie, ingetogen passages en schone vocalen dan voor het kenmerkende zware gitaarwerk uit eerdere releases. Dat leidt tot een meer ingetogen gelaagdheid, waarin de melancholische sfeer wordt benadrukt door dromerige composities en dynamische vocale veranderingen. Vooral Mikko Kotamäki’s prestaties zijn bijzonder: hij schakelt tussen weemoedig zuivere zang en rauwere uitbarstingen, waardoor de emoties binnen elk nummer sterk voelbaar zijn. Het album bevat een aantal tracks die het geheel vormgeven. De gelijknamige openingstrack, When A Shadow Is Forced Into The Light, combineert een symfonische structuur met afwisselende rust, melancholie en uitbarstingen van vocale intensiteit. Crimson Crown is eveneens een belangrijk nummer, waar de band laat zien hoe ze hun palet van doom en gothic vermengen met kalmere, bijna etherische klanken. Een ander opvallend nummer is Firelights, dat de minimalistische en sfeervolle benadering van dit album onderstreept. De arrangementen zijn op dit album minder overweldigend dan voorheen, maar juist hierdoor komt de emotionele lading extra sterk naar voren. De release bestaat uit twee LP’s en is met zijn relatief korte speelduur het beknopte, maar krachtige testament van een band in transitie. Swallow the Sun laat hier horen dat melancholie, verlies en hoop hand in hand kunnen gaan, waarbij zelfs in de donkerste passages ruimte ontstaat voor licht en reflectie. Dit album markeert een artistiek en persoonlijk keerpunt voor de band, waarin hun sound een nieuwe, introspectieve richting krijgt.