Su Mimmi Non Si Spara

Su Mimmi Non Si Spara is het opvallende derde album van de Italiaanse cellist Francesco Guerri, uitgebracht in 2019. Het album bevat een twaalftal innovatieve stukken die een breed scala aan stilistische benaderingen en technische uitdagingen omvatten. Guerri's muziek doet het verschil tussen hedendaagse klassieke muziek en vrije improvisatie vervagen, waardoor een werk ontstaat dat zich niet gemakkelijk laat categoriseren. Het album past niet echt in het jazzgenre, maar hoort meer thuis in de hedendaagse klassieke muziek, met solo-cellopartijen en diep emotionele klanken. Het werk is gebaseerd op Guerri's diverse achtergrond in elektronica, avant-garde rock en free jazz, en combineert deze invloeden tot een uniek artistiek statement dat de verwachtingen van de luisteraar uitdaagt. Het album wordt gekenmerkt door Guerri's omarming van uitgebreide technieken, kunstzinnige voorbereidingen en gepersonaliseerde stemmingen die vreemde nieuwe muzikale intervallen en sonische uitvindingen onthullen. Door de relatie tussen de snaren onderling te veranderen en onconventionele methoden toe te passen, zoals het rijgen van papier door de snaren en het vastklemmen van metalen klemmen, creëert Guerri vreemde percussieve texturen en geprepareerde geluiden die zowel boeiend als experimenteel zijn. De concentratie op deze geprepareerde geluiden en elektronica levert muziek op die niet altijd even gemakkelijk te beluisteren is, gezien het experimentele karakter ervan, zowel wat betreft compositie als geluidsgeneratie. Deze intensiteit weerspiegelt misschien Guerri's werk als opvoeder in het ziekenhuis van Bologna met jongeren die kampen met psychische stoornissen, waardoor het album emotionele diepgang en artistieke urgentie krijgt.