Street Reaper

Het album Street Reaper van de band R.I.P. valt binnen het domein van doom metal, maar met een duidelijke, ruige twist die het beste omschreven kan worden als street doom. Ook wel aangeduid als doompunk of proto-metal, combineert het de zwaarte en melancholie van klassieke doom met de directheid, sfeer en rauwheid van punk en garage rock. Het debuut verscheen in 2017 en is het werk van de Portlandse groep R.I.P., die er niet voor schroomt om oude invloeden op een hedendaagse manier te laten klinken. Het geluid op Street Reaper is niet gericht op lange, langzame, epische composities, maar juist op strakke, energetische en snelle tracks. De riffen zijn overwegend eenvoudig maar doeltreffend, stevig gefocust op groove en de juiste sfeer. De productie is bewust niet al te gepolijst, waardoor het album een underground en rauwe uitstraling houdt. Invloeden zijn breed herleidbaar naar groepen als Pentagram, Saint Vitus, The Stooges en zelfs The Ramones. De zang past goed bij deze mix; schel, rauw en met een bluesy ondertoon. Lyrichal zijn het doemende thema’s die passen bij een straatcultuur. Dat uit zich niet alleen in de muziek, maar ook in de heftige, doch soms ironisch getinte teksten. Qua ritmesectie en arrangementen is het album direct en krachtig, met een opvallende nadruk op het samenspel tussen de bandleden. De muziek heeft door zijn eigenzinnige benadering van het genre een verrassend eigen karakter en blijft met Street Reaper voornamelijk trouw aan het concept van doom, zonder zich te beperken tot enkele clichés. Kritiek op het album was er ook, maar de meeste recensenten prezen vooral de energie, de attitude en de vernieuwende draai aan een bestaand genre. Street Reaper is daarmee een verfrissende, rauwe boodschap die met name liefhebbers van doom en stevige, rauwe rock zal aanspreken.