Sting - Ten Summoner's Tales (LP)
Uitgelicht
|
29,99 |
Naar shop
|
|
29,99 |
Naar shop
|
|
32,99 |
Naar shop
|
Beschrijving
Ten Summoner’s Tales is een studioalbum van Sting, dat een belangrijke fase in zijn solocarrière markeert. Het album, dat in de vroege jaren negentig uitkwam, volgde op het sombere The Soul Cages en biedt een lichtere, toegankelijkere toon. De titel is een slimme woordspeling op Stings achternaam, Sumner, en verwijst naar de middeleeuwse Summoner uit Chaucer’s Canterbury Tales.
Muzikale Stijl en Invloeden
Dit album situeert zich binnen het domein van pop-rock, maar Sting verweeft op kenmerkende wijze invloeden uit jazz, softrock, new wave en lichte folk. Ten Summoner’s Tales klinkt vloeiend en melodieus, met een ontspannen en natuurlijke sfeer die het resultaat is van de opnames in Stings eigen huis. Deze setting geeft de muziek een organische samenhang en intimiteit die het album uniek maakt.
Thema's en Bekende Nummers
Het album bevat twaalf tracks die uiteenlopende thema’s behandelen, zoals liefde, integriteit en menselijke tekortkomingen. Twee van de meest iconische nummers zijn If I Ever Lose My Faith in You en Fields of Gold. Het openingnummer, If I Ever Lose My Faith in You, combineert melancholie met een hoopvolle toon en groeide uit tot een internationale hit, die ook bekroond werd met een Grammy voor Beste Mannelijke Pop Vocal. Fields of Gold is een poëtisch en ingetogen lied dat de vergankelijkheid en de kracht van herinneringen bezingt, en het is één van de meest geliefde nummers van Sting.
Een ander opvallend nummer is It’s Probably Me, dat oorspronkelijk voor een soundtrack is geschreven en op dit album een intiemere benadering krijgt. In vergelijking met zijn vorige albums toont Ten Summoner’s Tales meer luchtigheid en humor. Het speelse She’s Too Good for Me is hier een goed voorbeeld, waar Sting een zelfrelativerende toon aanslaat.
Muzikale Bezetting en Klankkleuren
De muzikale bezetting is divers en bestaat uit een mix van vaste en gastmusici, met bijdragen van blazers, strijkers en traditionele instrumenten zoals de Northumbrian pipes. Deze variëteit geeft de nummers een rijk palet aan klankkleuren en verhoogt de aantrekkingskracht van het album.
Conclusie
Ten Summoner’s Tales laat Sting horen op een creatief en emotioneel evenwichtig moment in zijn carrière. Hoewel het album minder donker is dan zijn voorganger, biedt het een perfecte combinatie van lichte melodieën en diepgaande teksten. Dankzij de warme productie en coherente sfeer is het album uitgegroeid tot een commercieel en artistiek succes, met meerdere Grammy-nominaties en een succesvolle plaats binnen het poprock-repertoire van de jaren negentig.
Ten Summoner’s Tales is een studioalbum van Sting, dat een belangrijke fase in zijn solocarrière markeert. Het album, dat in de vroege jaren negentig uitkwam, volgde op het sombere The Soul Cages en biedt een lichtere, toegankelijkere toon. De titel is een slimme woordspeling op Stings achternaam, Sumner, en verwijst naar de middeleeuwse Summoner uit Chaucer’s Canterbury Tales.
Muzikale Stijl en Invloeden
Dit album situeert zich binnen het domein van pop-rock, maar Sting verweeft op kenmerkende wijze invloeden uit jazz, softrock, new wave en lichte folk. Ten Summoner’s Tales klinkt vloeiend en melodieus, met een ontspannen en natuurlijke sfeer die het resultaat is van de opnames in Stings eigen huis. Deze setting geeft de muziek een organische samenhang en intimiteit die het album uniek maakt.
Thema's en Bekende Nummers
Het album bevat twaalf tracks die uiteenlopende thema’s behandelen, zoals liefde, integriteit en menselijke tekortkomingen. Twee van de meest iconische nummers zijn If I Ever Lose My Faith in You en Fields of Gold. Het openingnummer, If I Ever Lose My Faith in You, combineert melancholie met een hoopvolle toon en groeide uit tot een internationale hit, die ook bekroond werd met een Grammy voor Beste Mannelijke Pop Vocal. Fields of Gold is een poëtisch en ingetogen lied dat de vergankelijkheid en de kracht van herinneringen bezingt, en het is één van de meest geliefde nummers van Sting.
Een ander opvallend nummer is It’s Probably Me, dat oorspronkelijk voor een soundtrack is geschreven en op dit album een intiemere benadering krijgt. In vergelijking met zijn vorige albums toont Ten Summoner’s Tales meer luchtigheid en humor. Het speelse She’s Too Good for Me is hier een goed voorbeeld, waar Sting een zelfrelativerende toon aanslaat.
Muzikale Bezetting en Klankkleuren
De muzikale bezetting is divers en bestaat uit een mix van vaste en gastmusici, met bijdragen van blazers, strijkers en traditionele instrumenten zoals de Northumbrian pipes. Deze variëteit geeft de nummers een rijk palet aan klankkleuren en verhoogt de aantrekkingskracht van het album.
Conclusie
Ten Summoner’s Tales laat Sting horen op een creatief en emotioneel evenwichtig moment in zijn carrière. Hoewel het album minder donker is dan zijn voorganger, biedt het een perfecte combinatie van lichte melodieën en diepgaande teksten. Dankzij de warme productie en coherente sfeer is het album uitgegroeid tot een commercieel en artistiek succes, met meerdere Grammy-nominaties en een succesvolle plaats binnen het poprock-repertoire van de jaren negentig.
Prijshistorie
* Prijshistorie bevat geen data van Amazon, Amazon Marketplace.
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: