Solituden, songs is een bundel van Jacques Hamelink waarin poëzie wordt geplaatst tussen abstracte en figuratieve tradities, maar met een duidelijke naar naturele poëzie neiging: open, aards en tastbaar. De gedichten zijn ongekunsteld, soms luchtig en speels in een wereld vol etappes, treuzelfietsers, bufferland en olmen, en brengen liefdesgedichten voor het voorbijschietend land. De sfeer varieert van herfstig en koud, met een oude grond en roestige liefde, tot momenten van jeugdige levenslust die naar buiten prikkelen bij het aanschouwen van eerste buitliefjes of koebeesten. Hamelink beweegt zich duidelijk in de tweede categorie poëzie—de figuratieve of naturele poëzie—en lijkt een poëtische volwassenheid te hebben bereikt. In een vraaggesprek licht hij toe: “Lees maar, er staat wat er staat.” De bundel verscheen in 2020 bij Singel Uitgeverijen en toont een dichter die stilaan volledig thuishoort in deze traditie.
Over deze bundel
- Bundel van Jacques Hamelink
Kenmerken
- Naturele poëzie: open, aards en tastbaar
Laag van toon en onderwerpen
- Liefdesgedichten voor het voorbijschietend land
Publicatie
- Verschijning: 2020
Prijshistorie
Prijzen voor het laatst bijgewerkt op: