Smilewound

Smilewound, het zesde studioalbum van het IJslandse muziekgroepje múm, verscheen in 2013, en markeert een terugkeer naar de elektronische klanken waar het collectief ooit bekend om werd, zonder de akoestische instrumenten en luchtige vrouwelijke stemmen geheel los te laten. Het album klinkt rustiger en minder luidruchtig dan veel van hun eerdere werk, waarbij de nadruk ligt op subtiele melodieën en subtiele, speelse elektronische versieringen. De muziek balanceert tussen vrolijke kinderlijkheid en een onderhuidse spanning, mede door de opvallende tegenstellingen in zowel sfeer als tekst: zachte stemmen zingen over geweld, vrolijke melodieën verbergen melancholie. Het genre is lastig eenduidig te definiëren, maar valt het best te omschrijven als experimentele pop met elektronische invloeden, waarin ook elementen van ambient en synthpop te horen zijn. De productie is minimalistischer dan voorheen, wat resulteert in een transparant, enigszins ijl geluid. Múm slaagt erin om met simpele structuren en herkenbare refreinen toch verrassende wendingen te maken, maar tegelijkertijd is de opbouw van de nummers minder organisch dan op eerdere platen, wat soms leidt tot een wat mechanisch en afstandelijk gevoel. De samenwerking met Gyda Valtýsdóttir en de opmerkelijke duet met Kylie Minogue zijn extra lagen in het altijd wisselende gezelschap rondom het duo Örvar en Gunni. De plaat is opgenomen op verschillende plekken, waaronder een oude boerderij en de eigen oefenruimte, wat bijdraagt aan de intieme sfeer. Anders dan op vorige albums ontbreekt hier echter vaak de spontaniteit en het rafelrandje, waardoor Smilewound minder memorabele momenten bevat. Desondanks blijft het album boeien door de combinatie van schoonheid en spanning, typisch voor múm.