Ślina jako narzędzie diagnostyczne

¿lina jest obecnie uznawana za niezwykle cenn¿ ciecz diagnostyczn¿, która mo¿e ujawni¿ markery molekularne zwi¿zane ze zdrowiem jamy ustnej, a tak¿e z chorobami ogólnoustrojowymi, zakänymi, autoimmunologicznymi i nowotworowymi. Post¿py w patologii molekularnej oraz technologiach omicznych sprawi¿y, ¿e ¿lina stäa si¿ "p¿ynn¿ biopsj¿", odzwierciedlaj¿c¿ ogólny stan fizjologiczny i patologiczny organizmu.Wydzieliny g¿ównych gruczo¿ów ¿linowych - przyusznych, pod¿uchwowych i podj¿zykowych - a tak¿e mniejszych gruczo¿ów ¿linowych - policzkowych, j¿zykowych i podniebiennych - ¿¿cz¿ si¿, tworz¿c ¿lin¿, czyli klarowny, z¿o¿ony i lekko kwäny p¿yn biologiczny. Ludzkie gruczo¿y ¿linowe wytwarzaj¿ zazwyczaj od 1 do 1,5 litra ¿liny surowatej i ¿luzowej dziennie. Ta wielosk¿adnikowa ¿lina cäkowita powstaje w wyniku po¿¿czenia wody, soli oraz ró¿nych substancji chemicznych pochodz¿cych z krwi i biäek ¿linowych w jamie ustnej.Jedn¿ z g¿ównych zalet wykorzystania ¿liny jako narz¿dzia diagnostycznego jest to, ¿e pobieranie próbek jest proste i nieinwazyjne, co znacznie zmniejsza dyskomfort i obawy dotycz¿ce prywatno¿ci zwi¿zane z pobieraniem krwi i moczu. W porównaniu z surowic¿ lub moczem ¿lina ma znacz¿ce zalety pod wzgl¿dem pobierania, przechowywania, transportu oraz mo¿liwo¿ci badä na du¿¿ skal¿.