Schipper mag ik overvaren

Een poëziebundel van Eva Gerlach die moeder en dochter als stille spanning onderzoekt: een dode moeder en een levende dochter, een afstand die altijd aanwezig was maar nooit volledig wegvalt. De gedichten navigeren langs verlies, hoop en het uitkijken naar wat niet vast te houden is. Vraagstukken over waarneming, begrip en de openheid van het oog vormen een rode draad: hoe waar is wat we zien en wat betekent het om werkelijk te zien? De taal bouwt beelden op van modderkust, een wrakke boot en een reizende herinnering aan een moeder die voorbijschuift in de verbeelding. Deze bundel daagt uit na te denken over wat het betekent om te blijven kijken, en of het mogelijk is de kloof tussen liefde en verlies te overbruggen.

De tekst dateert uit mei 2026 en verschijnt als paperback, met een compacte uitgave van 75 pagina’s. De uitgave is verbonden aan Singel Uitgeverijen en De Arbeiderspers, en presenteert zich als een geconcentreerde, toonvaste verkenning van de menselijke verhouding tot verlies en herinnering.

Kenmerken

• Poëtische verkenning van verlies en verbondenheid
• Moeder en dochter staan centraal
• Taal over waarneming en begrip
• 75 pagina's in paperback
• Uitgegeven door Singel Uitgeverijen, De Arbeiderspers
• Verschijnt op 12 mei 2026