Samizdat. Geschiedenis van de Russische ondergrondse

Dit boek behandelt de geschiedenis van de samizdat, het clandestiene uitgavencircuit in eigen beheer onder censuur. De censuur was alomtegenwoordig en de politie streng, ook al in de tsaristische tijd. Toch ontstond er een netwerk van samizdat-publicaties dat zich verspreidde naar de satellietstaten in Oost-Europa en tot het ineenstorten van de USSR bleef bestaan. Vaak werden publicaties naar het Westen gesmokkeld, waardoor sommige verboden schrijvers grote faam verwierf. Emmanuel Waegemans, die ooit zelf manuscripten uit de Sovjetunie smokkelde, schetst hoe de samizdat ontstond, hoe de censuur tussen 1700 en 2000 te werk ging en hoe het circuit groeide en bloeide onder zware repressie. De samizdat was een spiegel van zijn tijd: al wat de overheid verboden had, kwam aan bod. Het boek verschijnt bij Standaard Uitgeverij op 5 september 2024, telt 256 pagina’s, en heeft een paperback-editie (Manteau).

Inhoud

Emmanuel Waegemans schetst hoe de samizdat ontstond en hoe het concept van clandestiene uitgaven zich handhaafde ondanks voortdurende censuur. Het boek beschrijft de werking van het toezicht tussen 1700 en 2000, hoe het circuit groeide en welke rol het speelde in Oost-Europa en in de relatie met het Westen. Het biedt een beeld van de tijd waarin verboden ideeën toch hun weg vonden en hoe dit een belangrijk fenomeen werd in de geschiedenis van de vrijheid van meningsuiting.