Rorem: Piano Concerto No. 2/Cello (CD)
Uitgelicht
|
8,11 |
Naar shop
|
|
36,71 |
Naar shop
|
|
49,86 |
Naar shop
|
Beschrijving
Bol Partner
Dit album, uitgebracht op CD in 2007, wordt uitgevoerd door Simon Mulligan (piano), Wen-Sinn Yang (cello) en het Royal Scottish National Orchestra onder leiding van José Serebrier, met werken van de Amerikaanse componist Ned Rorem. Binnen de klassieke muziekstroming sluit het album aan bij het laatromantische en vroegmoderne Amerikaanse repertoire. De benadering van Rorem kenmerkt zich door een kleurrijke orkestratie, melodische inventiviteit en een mix van Amerikaanse flair met Franse invloeden. In het Pianoconcert is die dialoog tussen virtuositeit en verfijnde orkestraal kleurgebruik opvallend, terwijl het Celloconcert meer uitgesproken een hedendaagse vorm volgt, opgebouwd uit korte, contrasterende delen met programmatische titels. De uitvoeringen krijgen veel lof vanwege hun technische beheersing en expressiviteit. Mulligan weet de energieke en veeleisende pianopartij helder en moeiteloos te laten klinken, terwijl Yang de schilderachtige en reflectieve kant van het concerto volledig tot zijn recht laat komen. Het orkest wordt geprezen om zijn gevoel voor balans en dynamiek, wat de luisterervaring rijk en gelaagd maakt. Dit album is een waardevolle introductie tot Rorems minder bekende, maar zeer boeiende instrumentale oeuvre.
Dit album, uitgebracht op CD in 2007, wordt uitgevoerd door Simon Mulligan (piano), Wen-Sinn Yang (cello) en het Royal Scottish National Orchestra onder leiding van José Serebrier, met werken van de Amerikaanse componist Ned Rorem. Binnen de klassieke muziekstroming sluit het album aan bij het laatromantische en vroegmoderne Amerikaanse repertoire. De benadering van Rorem kenmerkt zich door een kleurrijke orkestratie, melodische inventiviteit en een mix van Amerikaanse flair met Franse invloeden. In het Pianoconcert is die dialoog tussen virtuositeit en verfijnde orkestraal kleurgebruik opvallend, terwijl het Celloconcert meer uitgesproken een hedendaagse vorm volgt, opgebouwd uit korte, contrasterende delen met programmatische titels. De uitvoeringen krijgen veel lof vanwege hun technische beheersing en expressiviteit. Mulligan weet de energieke en veeleisende pianopartij helder en moeiteloos te laten klinken, terwijl Yang de schilderachtige en reflectieve kant van het concerto volledig tot zijn recht laat komen. Het orkest wordt geprezen om zijn gevoel voor balans en dynamiek, wat de luisterervaring rijk en gelaagd maakt. Dit album is een waardevolle introductie tot Rorems minder bekende, maar zeer boeiende instrumentale oeuvre.