Rompre

In dit romancyclus keert Yann Moix terug naar zijn thematiek rond liefde en de complexe gevoelens die daarmee gepaard gaan, zoals jaloezie, haat, rivaliteit en verleiding. Het werk neemt de vorm aan van een imaginair dialoog, gevoerd op een terras, waarbij Moix met een vriend praat die hem troost na een liefdesongeluk. De vertelling draait om een personage dat als doel heeft vrede te bewaren met de liefde, maar zich telkens verplicht voelt om avonturen voortijdig af te sluiten en te “romperen”. Deze houding wortelt in vroegere pijn en humiliaties, maar wordt in dit boek vooral op een speelse, weinig psychoanalytische wijze weergegeven. Het dagelijkse gesprek fungeert als kapstok voor een variatie over eenzaamheid, jalozie, het narcistische gevaar en de liefdesgeweld. Formules en aphorismen vormen de drijvende kracht van Moix’ stijl, terwijl de schrijver tegelijk toegeeft weinig te kunnen liefhebben, zowel vrouwen als zichzelf. Het werk wordt gepresenteerd als een “journal d’un séducteur-destructeur”, gedragen door een scherpe en vaak humoristische toon.

Inhoud en thema’s

Het verhaal speelt als een dialoog op een caféterras waarbij Yann Moix praat met een vriend die troost probeert te bieden na zijn laatste liefdesteleurstelling. De titel van het boek is Rompre en de verteller erkent dat hij zijn avonturen meestal vroegtijdig afkap uit angst om te beminnen en bemind te worden. De roman onderzoekt eenzaamheid, jaloezie, narcisme en liefdesgeweld, verwoord door korte formules en aphorismen. Moix beschouwt zichzelf erin als iemand die mogelijk minder goed kan liefhebben, maar weet dit te verpakken in een speelse en minder psychologisch georiënteerde benadering. Het werk blijft hangen als een journalistiek dagboek van een verleider en zelfdestructeur, met een focus op taal en inzicht in relaties en verlangen.